Web Sürümüne Geç

    Anadolu ve zirve

    Siz bir Anadolu takımın şampiyonluğa oynarkenki hallerini gördünüz mü? Ben gördüm. Futbol oynadığım dönemlerdeki hallerini de şimdiki hallerini de. Sevinme biçimlerinde bile bir başkalık var. Bir sevme biçiminin farklılığından söz ediyorum...
    Karagümrük Belgeseli çekiyorum. Yolum Karagümrük Stadı'na düştü. Önünde kar kıyamet bekleşen taraftarlar. -Artık onlara taraftar mı denir?- Duvarın önünde bekleşenlere doğrulttuk kamerayı. Sorum şu idi; 'Bu soğukta? Taa Kırklareli'ne?' Titriyordu gençler. Yanıtladılar; 'Seviyoz be aabi!!!' Sevmek üzerine kurulmuş bir bağlılık manzumesidir artık taraftarlık.
    Bursa, İstanbul'un hemen yanı başı. Ama orada başka türlü bir şey var şimdi.
    Yeşil-beyazlıların liderliği kaybettikleri haftaydı.
    Yardımcı antrenör Birol Berkem'e "Ne oldu?" diye sordum sadece. Benim güzel dostumun yanıtı net; "Liderliği kaybettik. Ama şampiyon biziz!"
    Bir yerde hesapları tutmadı galiba.

    HERKESTEN ÇOK İSTERİM
    Yalnızca bir yerde. Sadece bir tek maç Bursaspor'u 'o en güzel hedeften!' bir adım geride bırakacak görünüyor.
    Bir sürü şey söylenebilir. Ama mevzuyu şöyle yorumlamak daha doğru olur gibi geliyor bana; 'Temel yıllar önce ayrıldığı köyüne dönüyor ve şenliklerle karşılanıyor. Kucaklaşmalar, ağlaşmalar… hhhBir zaman sonra Temel etrafta kadim dostu Dursun'u göremediği için hayıflanıyor. 'Nerede?' diye soruyor… Herkesten topluca bir ses; 'Saa ömür kardaşum!' Temel tekrar soruyor; 'Peci ama nasil öldi?' Anlatıyorlar; 'A bu balkondan düşti aşağudaki yayliya vurdi sıçradı havaya oradan ha bu damın üstüne orada var idi bi saman yığını oraya düşti sıçradi oradan elektrik tellerinin oraya baktuk durmayacak vurdük oni!' Bursaspor biraz böyle olacak sezon sonunda.
    Peki ben de mi Anadolu'dan başka takım şampiyon olsun istemiyorum? 'Haşa; sümmü haşa!' Bunu herkesten çok istiyorum; herkesten çok

    BİZE ULAŞIN